Albumy
Kolejność wydawnicza. Kompilacje i Unplugged trzymam razem ze studyjnymi, one też zmieniły to, jak dziś słyszymy Nirvanę.
Bleach
1989-06-15 · Sub Pop (SP34) · Jack Endino
Debiut Nirvany z 1989 roku na Sub Popie, nagrany za 606 dolarów, w cieniu Melvinsów i grunge'owej sceny Seattle.
Nevermind
1991-09-24 · DGC (DGCD-24425) · Butch Vig
Drugi album Nirvany, wydany 24 września 1991. Produkcja Butcha Viga, miks Andy'ego Wallace'a, i płyta, po której alternatywa musiała być czymś innym.
Incesticide
1992-12-14 · DGC / Sub Pop · Jack Endino, Steve Fisk, Butch Vig, Dale Griffin (BBC)
Kompilacja z grudnia 1992: single, wersje BBC, demki. Nie „nowa płyta”, tylko szybkie posprzątanie taśm z lat 1988–1991, żeby fani nie musieli szukać po bootlegach.
In Utero
1993-09-21 · DGC (DGCD-24607) · Steve Albini, Scott Litt (remix „Heart-Shaped Box” i „All Apologies”)
Trzeci i ostatni studyjny album Nirvany, nagrany z Steve'em Albinim w Pachyderm Studio w lutym 1993. Odpowiedź na „za czysty” miks Nevermind. Płyta, którą wytwórnia próbowała jeszcze poprawić.
MTV Unplugged in New York
1994-11-01 · DGC · Alex Coletti, Scott Litt (miks), Nirvana
Pośmiertny album z akustycznego koncertu w Sony Music Studios, Nowy Jork, 18 listopada 1993. Grammy w 1996. Wybór setu, który niczyjego oczekiwania nie spełnia. I o to chodziło.