Lithium

Trzeci singiel z Nevermind, 13 lipca 1992. Piosenka o człowieku, który po samobójstwie dziewczyny „znajduje Boga” i próbuje w tym uwierzyć. Kurt tłumaczył w wywiadach (m.in. dla MTV, 1992), że to postać fikcyjna, ale ma z nim wspólne kilka rzeczy: depresję, próbę znalezienia sensu, i głębokie zdziwienie tym, że religia w ogóle u kogoś działa.

Tytuł pochodzi od leku (węglanu litu), który był w latach 60.–90. standardem leczenia choroby dwubiegunowej. To nie jest piosenka o narkotykach ani o zażywaniu litu dla przyjemności, mimo że tak funkcjonowała w wielu polskich recenzjach z lat 90.

Nagranie

Nagrana z Butchem Vigiem w Sound City w maju 1991. Perkusja Grohla to jedno podejście, i to podejście, które słychać na wersji z bootlegów, jest wyraźnie szybsze niż finalny miks. Vig zwolnił kawałek w post-produkcji o ~2%, żeby wokal Kurta lepiej trzymał się skali. To był standardowy trik w Sound City i Vig do tego się przyznaje w tape-op interview.

Bas

Krist Novoselic gra tu jedną z lepszych partii basowych z całej dyskografii. Struktura piosenki to właściwie „bas prowadzi wers, gitara rozwiązuje refren”. Jeżeli chcesz posłuchać, jak Nirvana brzmi, kiedy Krist ma miejsce, to jest ta piosenka.

Wideo

Wideo to zmontowane fragmenty Live at the Paramount z 31 października 1991 roku, o którym mamy oddzielny wpis. To znaczy: to jest jedno z niewielu wideo Nirvany, które nie było kręcone jako klip.

Co słuchać

Zestaw z wersją z Reading 1992. Tam Kurt śpiewa refren, jakby próbował przekonać sam siebie, że ta postać ma rację.

Tekst: Tekstowo, Genius.